Abnormaal
Ik stond gisterochtend voor de spiegel. Ik sta daar elke ochtend wel even. Iedereen doet dat toch? Maar deze keer bekeek ik mezelf wat nadrukkelijker dan anders. Ik controleerde mezelf. ‘Even nakijken of alles wel klopt, of alles er op en aan zit’. En wat ik zag, stelde mij gerust. Ik herkende die naar de zestig hollende jongen met hier en daar een groef maar al te goed. Gewoon die doodnormale kop van me, waar ik al lang vrede mee heb. Het moet wel.






