‘Man bijt hond’ is een verrukkelijk programma. Niet dat ik het elke dag zie, daarvoor kijk ik te weinig televisie, maar telkens ik op het programma stuit, blijf ik wèl hangen. Soms is het gewoon grappig, soms interessant, vaak beklijvend en dan weer ontspannend. Kortom, het is intelligente, toegankelijke televisie. Een droomconcept voor een overheidszender. Het past honderd procent in de opdracht, er tegelijk zorg voor dragend dat het ‘dicht bij de mensen blijft’. Iets waar politici ook hardop van dromen.

Deze week peilde de krant De Standaard naar het ‘geheim’ van ‘Man bijt hond’. Er werden mediadeskundigen bij gehaald en professoren en ieder van hen had een pasklare uitleg in de aanbieding. En dan vallen er uiteraard dure woorden zoals ‘het sociaaldemografische aspect’.

(meer…)

Waarde luisteraar.

Alweer is een jaar voorbijgegaan. Het was een moeilijk jaar. Een jaar van economische crisis die de hele wereld, en dus ook ons land, in een wurgende greep hield. Mijn man en ikzelf leven dan ook mee met de vele getroffenen van deze economische rampspoed. Ook de zieken en hulpbehoevenden en allen die in deze barre wintertijden strijden voor hun bestaan verdienen onze grootste aandacht. En vanzelfsprekend deelden de culturele organisaties eveneens in de klappen.

(meer…)