Minister Bert Anciaux is overtuigd van het belang van het leesvermogen van en voor iedereen. Ik herhaal: Minister Bert Anciaux is overtuigd van het belang van het leesvermogen van en voor iedereen. Ik heb de zin ook een aantal keren moeten lezen. Leesvermogen? Van en voor iedereen? Goed. Ik heb begrepen dat hij kwaliteitslabels gaat toekennen aan boekhandels en voor die ‘keurslagers’ een potje van 200.000 euro heeft klaarstaan. De normen om in die eredivisie te mogen spelen lijken niet bepaald op maat geknipt van de charme-boekhandels zoals het inmiddels teloorgegane Bolle Books in Brussel. Maar het is de minister er dan ook om te doen boekhandels te belonen die voor iedereen wat in huis hebben. Verbreding weet u wel. Ook voor mensen die niet verder komen dan het verslinden van badboekjes. In één moeite door heeft Bert Anciaux ook een label bedacht dat alleen gesubsidieerde boeken krijgen om zo aan te geven dat het om cultureel waardevolle boeken gaat. Vast een sticker met zijn foto met opgestoken duim en de slogan: Toppie volgens Bert. Ik heb plots een flashback: Bert die bij de opening van de boekenbeurs een paar jaar geleden nightclub-fenomeen Zorah - die haar naam aan een sprookjesboek leende - uitriep tot revelatie van het literaire jaar. Waarom zie ik hier geen heil in en waarom is Boek.be er zo blij mee dat ze het in een persbericht uitroepen?  (meer…)

Gisteren mocht ik debatteren bij BAFF, het vroegere Raamtheater in Antwerpen.  Ze hebben het negentiende eeuws salon weer leven ingeblazen. Eerst muziek, dan het discours. Ik kan het als levend anachronisme alleen maar toejuichen. Bovendien draaide alles een beetje rond de brieven van Flaubert aan zijn muze Louise Colet. Gek hoe die status van het muze zijn in de verdomhoek is geraakt , alleen homofiele modeontwerpers roepen nog af en toe een broodmager model tot hun inspiratiebron en tegelijk favoriete kleerhanger uit. “Jij bent mijn muze”. Ja, ooit heeft er toch wel een eerder benevelde creatieveling dat ook tegen mij gezegd, meen ik me te herinneren. Het leek de eerste drie seconden zelfs op een compliment. Tot ik zag wat hij fabriceerde en me afvroeg in welke vergeetput ik mijn eigen scheppingsdrang mocht dumpen.  Colet moet er ook van gebaald hebben, vooral omdat zij overleefde van haar literair prijzengeld, terwijl Flaubert nog niets gepubliceerd had en braaf bij zijn moeder inwoonde. Maar goed, hij heeft ons Bovary gegeven.

Het debat, gemodereerd door Piet Piryns, werd gevoerd onder de ‘Weg met het andere geslacht’ vlag. Opponent van dienst was Frank Hellemans, literair recensent bij Knack die geen hoge pet op heeft van al dat nieuwerwets vrouwelijk geschrijf over wissewasjes.  Misschien was ik wat miscast. Ik kan me er ook niet echt toebrengen om ‘vrouwen’ te lezen. En het heeft zelfs niets te maken met een ‘been there, done that’ reflex. Nee, ik verdenk mezelf er van dat ik hen te licht vind. Dat ik vaak nog minder dan mannen respect heb voor wat vrouwelijk is. En die hele inhaalbeweging, die positieve discriminatie van vrouwen en in het bijzonder schrijfsters van allochtone origine, helpt er niet aan. En dan hebben we het niet over de golf van chicklit die de supermarkt overspoelt en de verkoop van naaldhakken heeft bevorderd.

(meer…)