Vorig weekend werd het ‘fin de saison’ gevierd in de Brakke Grond. Het feestje met artistieke en culinaire geneugten werd zo gedoopt omdat Nederlanders het dan zo heerlijk Vlaams vinden dat ‘fin de saison’, en de aanwezige Vlamingen dat Frans zo graag tegen de Hollandse huig horen spartelen. Onschuldige burengrapjes over de haag heen. Directrice Leen Laconte verwees in haar speech naar de artikelenreeks “Hollandse maatjes” in De Standaard. Ze stelde het publiek meteen gerust dat de bevindingen niet meer waren dan het beleefd bovenspitten van de gekende clichés. Vlamingen vinden Nederlanders luid, en Nederlanders noemen Vlamingen eerder bescheiden. Er werd bijna opgelucht gelachen, want onder ervaringsdeskundigen die dagelijks de mix moeten maken, weet men blijkbaar dat uit die beginselen veel ‘gedoe’ voortkomt. Toch hoor je dan achteraf bij de borrel, dat onze buren ‘de Belg’ veranderd vinden - (want Nederlanders hebben eigenlijk geen boodschap aan dat Vlaamse ze willen graag dat we Belgen blijven) . De Belg is meer op zichzelf, cultureel autonoom, nog wel bescheiden maar tegelijk zwaar bezig met naar eigen navel te staren.
(meer…)
Vroeger, toen ik nog werd aangedreven door puur idealisme en dacht internetpionier te moeten zijn, tot “leering ende vermaeck” van een heleboel webbedrijfjes die nu elke dag opnieuw het lauwe water uitvinden, kweekte ik op gezette tijden maagzweren. Vooral door de kortzichtigheid van mensen die zich graag ‘decisionmakers’ noemden en meenden dat internet weer zou verdwijnen als de eerste de beste rage. Nog geen van hen heeft de beleefdheid aan de dag gelegd om me alsnog mijn grote gelijk na te sturen. De idiote opmerkingen die uit duurbetaalde monden kwamen verdienen een bloemlezing. Maar één zinnetje staat in mijn geheugen gebeiteld: “Wat is dan wel de relevantie van internet voor Vlaanderen?”. Het stond zwart op wit in een negatief advies van een subsidiecommissie. More…Het gaat me er niet over dat ze geen geld veil hadden voor nieuwe media. De commissie was samengesteld uit mensen die zich vooral met sjorren bij de scouts, holebi-rechten en nog wat vaag socio-cultureel werk bezighielden. Geen wonder dat zij zich op die regenachtige woensdagnamiddag afvroegen of internet wel relevant was voor Vlaanderen en dat ook nog eens in een commissieverslag durfden te schrijven. Alsof het een optie was om naast “Kernvrije straat” ook nog een sticker “Internetvrij Vlaanderen” op hun bakfiets te kleven. Ik heb nooit aan de levensvatbaarheid van het web getwijfeld, en evenmin aan mijn overtuiging dat zulke ad random samengestelde beoordelingscommissies een stille dood zouden moeten sterven. (meer…)
Het valt me de laatste tijd steeds vaker op hoe vrijblijvend vrouwen met uitspraken en daden weg geraken, waar mannen op gepakt zouden worden. Het valt niet onder positieve discriminatie. Het lijkt me ook geen gender bonus, maar eerder een neveneffect van het gebrek aan gewicht dat vrouwen in de maatschappij nog steeds hebben. (meer…)
Onze kinderen springen simultaan van de daken, ze nemen pillen of verhangen zich. Er wordt door ‘deskundigen’ gewaarschuwd voor nog kopieergedrag. We bidden dat het een marginaal verschijnsel mag zijn onder jongeren die liefst in niets op onze kinderen lijken. Dat het leden zijn van een klein clubje marginalen. Daarom verschijnen er in het zog van de berichtgeving grote lappen prietpraat over gothic zijn en de nieuwe emo-jongeren.
(meer…)
