Ik ben vrij radeloos. Dat moet naar wanhoop neigen eer ik u een brief schrijf. Wij zijn zo verschillend, dat er zelfs na het smelten van de ijskappen geen water genoeg zal zijn om de kloof tussen ons te dichten. U bent zo Vlaams en degelijk. Ik niet. U houdt van Laura Lynn. Ik niet. U zweert bij digitale televisie… u zou het liefst zien dat we al in 2008 alleen maar digitaal keken. U weet niet wat u wenst. U weet niet wat ik vrees.
Nu begrijp ik dat elke bevoegde minister in de eerste plaats gespecialiseerd is in politiek en dat de materie waarin hij bevoegd zou moeten zijn eerder lukraak in de portefeuille belandt. Ik begrijp dat wanneer men een mens, die verder voor een levend anachronisme kan doorgaan, plots blootstelt aan de toekomst er een rare reactie kan optreden. Genève is een mooie stad. Als men er ook nog eens met multiplexen en digitale kanalen begint te zwaaien alsof al de rest om te lachen is, dan ga je trots naar huis met je buit van 20 digitale radio-omroepen en 30 digitale tv-kanalen.
Maar heeft u terug op Vlaamsche polderpap dat paard van Troje al eens in de bek gekeken? Heeft u zich al eens afgevraagd waarom er zo’n overmatige interesse bestaat voor een medium dat vandaag de kinderziekten doormaakt waar internet vijftien jaar geleden mee sukkelde. Namelijk dat de techniek het liet afweten – ik heb gisteren Belgacom tv gekeken en soms leek het op een diavoorstelling – en vooral dat er zo weinig gebruikers waren dat je quasi iedereen bij naam kende die op het world wide web zat.
Vandaag is internet wellicht het meest democratische, wijdverbreid toegankelijke medium. Daarvoor heeft het ook alles in zich. Het is mij nog steeds een raadsel waarom u zo weinig wonderen heeft verricht in deze sector? Met al die bandbreedte die daar ligt, genoeg voor iedereen, genoeg om op dvd-kwaliteit beeld door te sturen. Maar nee, alsof internet oud en versleten is, wordt nu gegoocheld met het nieuwe toverwoord: digitale televisie!
Je kan er op kijken, kopen en bankieren. Nu nog niet maar straks als ieder gezin zo’n settopbox heeft. Straks in 2008 wanneer er niets dan ruis over is voor wie zich nog niet bekeerde tot Belgacom of Telenet. Wie niet betaalt, niet ziet. Hopelijk is er dan nog internet voor de nomaden, de vrijbuiters en de armen.
Of wil men dat vergeten? Omdat het net zich niet zo makkelijk aan banden laat leggen? En omdat die digitale doos straks op onze tv nog een andere functie heeft. Wordt het niet zo’n zwarte doos van ons kijk-surf-koop en reactie gedrag? Brengt het de gemiddelde Vlaming niet feilloos in beeld voor marketeers, politici en elke belangengroep die het volk ook maar iets willen slijten? Wees gerust, het wordt een bron van onschatbare informatie, die de eigenaar van dat wondere systeem geen windeieren zal leggen. Tja, hoe wis je je cookies in die box? Hoe voorkom je dat Big Brother in je bord zit te kijken? Verklaart dat het stiefmoederlijk wegdrummen van het democratische internet ten gunste van het totaal overroepen digitaal platform? Waarom zegt daar nooit iemand wat over?
Waarom bekommert u zich voor het te laat is niet over een ethische code ivm digitale televisie? U hekelt de ondoorzichtigheid van het beleid van onze nationale omroep? U vermaant en draait woest aan kranen en druppeltellers. Maar welk middel hebben wij – die in 2008 aan de grote digitale ader moeten – om de uitverkoop van onze privacy tegen te gaan?
Argwanend wuivend van op de zendmast
Chris Van Camp

Als ik u was, las ik deze brief met luide, soms overslaande stem. Tussen de regels door mag u ook kokhalzen of spuwen. Dan zit u eindelijk dicht bij de waarheid. Uw opdringerige aanwezigheid in de media maakt emoties in mij wakker die ik getemd waande. Nooit zou ik me nog over pietluttigheden, over luizen in de pels druk maken. En zie, u kreeg me ziedend. Voor de mensen die wisten te ontkomen aan het irritante geneuzel van Konings. Herman Konings noemt zich trendwatcher. Hij pretendeert antennes te hebben voor wat komen gaat. Voor mijn part krakkemikkige antennes die niets dan oppervlakkig geruis en gefundeness fressen opvangen, die hij dan breed uitsmeert in zijn boek “De stand des tijds”. En alsof dat nog niet overbodig genoeg is, krijgt hij ook nog eens zendtijd en kolommen ter beschikking om zijn winkel in dooddoeners te promoten.
“Wat oud is, zal in de toekomst veel kans hebben om trendy te worden!” Brocante, dansen als je grootmoeder, vintage kleren. Wanneer kwam je op dat idee? Toen de derde generatie op rij je kwam vragen of je toevallig nog olifantenpijpen in je kast had? Je hebt ook bedacht dat er geen zekerheden meer zijn en we zullen moeten afstappen van lange termijnplannen. Dat hoef je niet te bedenken, iedereen die kanker krijgt ondervindt dat aan den lijve. Mensen hebben keuzeangst, ongeduld en zullen naar de psycholoog moeten om er weer grip op te krijgen. En o ja, we gaan geloof ik ook weer moonboots dragen. Hoe durf je zulke opgewarmde prak verkopen!
Diep ademhalen. Herman, er zijn ook dingen die ik wel begrijp. Ik weet wat het is om voor jezelf een job te moeten bedenken. Hoe aanlokkelijk het is om uit niets dan middelmatigheid toch nog iets op te trekken. Ik heb ook in reclame gezeten, was zelfs een verdienstelijk copywriter. Ik heb ook gedacht “als ik echt van geen hout pijlen weet te maken, kroon ik mezelf trendwatcher”. Maar dat is buiten de pionier in mij gerekend. Bovendien word je op een dag dan toch volwassen, wat meer integer en hoop je iets constructiefs te kunnen doen. Ik heb de kraan met shit die in mijn brein druppelde dichtgedraaid. Ik geloof niet in marketing en betreur het dat we in onze consumptiedrift almaar ongelukkiger worden. Had jij dat dan nog niet gezien Herman? Ach, ik viseer jou nu, maar hekel net zo goed die ouwe krent van een Faith Popcorn, of de ook al weinig hippe dames Bekx en Roels. De lijst is eindeloos, de namen te waardeloos om ze ook nog eens de ether in te gooien. Dan nog liever de jouwe Herman Konings… jij noemt jezelf een oncoloog die tussen de vlekken op de huid van de maatschappij zoekt naar een teken van huidkanker. Degelijk onderzoek gaat verder dan skindeep. Zal ik je een kluif toewerpen? In de toekomst gaan steeds meer mensen beseffen dat trendwatchers die de bedrijfswereld geld afhandig maken voor hun idiote prognoses, één van de vele melanomen van onze maatschappij zijn. Voilà deze was u gratis aangeboden door
Chris Van Camp